Oprócz połączeń kolejowych w największym stopniu widoczną pozostałością po habsburskich kolejach są dworce kolejowe rozsiane po wszystkich dawnych krajach koronnych. Największe dworce wewnątrz największych miejscowościach budowane dotychczasowy według indywidualnych projektów. Początkowe budowle wewnątrz stylu klasycystycznym poprzedni na początku XX wieku przebudowane do wnętrza stylu secesji. Niektóre przetrwały do naszych czasów w charakterze secesyjny Dworzec Główny do wnętrza Pradze, neorenesansowy (z elementami barokowymi) Dworzec Główny w środku Brnie (uchodzący zbytnio pierworodny na terenie Czech, neorenesansowy zajezdnia do wnętrza Krakowie lub piękny, jakkolwiek zapuszczony wewnątrz Tarnowie.
Wiele cesarsko-królewskich dworców uległo zniszczeniu z powodu działań wojennych w czasie II wojny światowej (głównie wewnątrz Austrii - w charakterze np. Wien Südbahnhof również ich współczesne konstrukcje są zupełnie inne. W Czechosłowacji sporo dworców zostało zniszczonych w środku wyniku decyzji władz komunistycznych - nowa faktyczność po 1945 wymagała nowych obiektów, z większym natężeniem przystających do ówczesnych czasów, niż pełne przepychu, "burżuazyjne" dworce starej monarchii. Ten życie spotkał wiele budynków do wnętrza Czechosłowacji - do wnętrza ich obszar powstały budynki bez wyrazu, klockowate dodatkowo szare. Niektóre dworce miały więcej szczęścia - do starej części dobudowano nową, zachowując przynajmniej odsetek dawnej architektury (Dworzec Główny wewnątrz Bratysławie).
Dworce w środku średnich miejscowościach dawny skromniejsze, z kolei te najmniejsze wielokrotnie budowano według stałych, określonych wzorców. Najczęściej ówczesny to budynki piętrowe, w szeregu przypadków symetryczne z dwu- innymi słowy trzyosiowymi ryzalitami, przykryte dwuspadowym dachem. Boczne ściany poddasza obite uprzedni drewnem, nieraz zdobionym we wzory podobne do tyrolskich. Na małych dworcach nie stosowano wymyślnych zdobień - faktycznie jedynymi uprzedni obramowania drzwi i okien, tudzież podobnie występ oddzielający parter od momentu piętra dodatkowo piętro od czasu poddasza. Czasem zdarzały się dworce ze ścianami boniowanymi. Budynki malowano zwykle na żółty barwa (barwy państwowe cesarskiej Austrii); na wielu, chociażby małych dworcach, funkcjonowały poczekalnie (z reguły oddzielnie na rzecz każdej z trzech klas) również restauracje.
Wiele z mniejszych obiektów dworcowych istnieje do dnia dzisiejszego, też na ziemiach polskich (Galicja także Śląsk Cieszyński) - większość jest w środku dobrym stanie technicznym, wszak sporo niszczeje po zamknięciu połączeń kolejowych to znaczy likwidacji stacji jak miejsca obsługi podróżnych.